Ünlü Tuyuğ şairi olup XIV. yüzyılda kendi adına Sivas yöresinde bir devlet kurmuş olan Kadı Burhaneddin῾in bir tuyuğu vardır; hiç akıldan çıkarılmaması gereken. Okuyalım:
Dünyayı çoh sınaduh bir bûyımış
Kamu âlem varlığı Bir Hû῾yımış
Kaplan, aslan, ejderhâlar, cümlesi
Kaynağında ecelün âhûyımış.
İbret ki ibret!.. Şöyle demek: Dünyayı çok denedik, (bir nefeslik) kokudan gayrı bir şey değilmiş (veya işte hepsi bu kadarmış). Bütün âlemin varlığı, her şey "Bir O (Bir olan Allah)" imiş. Kaplan, aslan, ejderha... (Ne kadar güçlü olsalar da, nihayet) ecel geldiğinden ahûya dönerlermiş.
Ben, ne zaman bu mısraları ansam, Kadı Burhaneddin῾i değil de Ali Alparslan῾ı hatırlarım. Çünkü o benim hocamdı ve Kadı Burhaneddin adlı kitabı da benim sahip olduğum imzalı ilk kitap. Yıllardan 1977῾ydi. Üç milyonluk İstanbul῾a tek başıma gelmiştim ve ne bir akrabam, ne de bir tanıdığım vardı. O bana hem akraba, hem tanıdık oldu. Bu yüzdendir ki o benim baba yerinde hocam sayılırdı. Kadı Burhaneddin kitabını biraz da onun bana babalık öğütleri gibi okumuşumdur bu yüzden.
Ali Alparslan, İstanbul Üniversitesi῾nde Klasik Edebiyat hocasıydı. Sanatkâr bir hoca... Fakültede olduğu günler odasının kapısı ardına kadar açık, içerisi de kapıya kadar dolu olurdu. Sanatkârdı dedik ya, kaziyye ma῾lum... Öğrencileri iki gruptan... Derste şiir, teneffüste hat meşk edenler. Hassaten ta῾lik yazıda pek çok öğrencisi vardı. Hocamın ısrar ve emeklerine rağmen, kabiliyetsizliğim yüzünden hatta bigane kaldımsa da evimin duvarlarını süsleyen yazılarına sahip olmaklığımla misafirlerime hep övündüm.
Uzun yıllar uzağında kaldım, ama hiç kalbinden uzakta tutmadı beni. Biliyorum, çünkü yıllar yılı kendimde yansımasını taşıdım. Arada sırada vesile oluşturup görüştüğümüzde Kadı Burhaneddin yine ortak gönül dilimiz olurdu. İki-üç ay evvel rahatsızlandı. Kendisini en son ziyaretimde durumu ağırdı ve kulağına eğilip aşağıdaki tuyuğu okudum. Elimi sıktı ve tasdik etti:
Ezelde Hak ne ki yazmışsa bolur
Göz neni ki göricek ise görür
İki âlemde Hakk῾a sığınmışız
Tohtamış ne ola ya Ahsah Temur.
Tercümesini onun kitabından aktarıyorum: "Ezelde Tanrı ne yazmışsa o olur. Göz neyi görecekse, neyi görmesi mukadderse onu görür. Biz iki âlemde Tanrı῾ya sığınmışız. Toktamış kim oluyor; Aksak Timur kim?" (Kadı Burhaneddin, Osmanlı hükümdarı Yıldırım, Memluk sultanı Berkuk ve Altınordu hanı Toktamış, Timur῾a karşı ittifak halinde idiler. İ.P.)
Ülkemizin yetiştirdiği nadir sanatkârlardan biri kabul edilen Ali Alparslan, her bakımdan sade-zamîr, geçimli, ılımlı ve hassaten zarif insandı. Asla kimseyi gücendirmez, herkese güzel bakardı. İki gün evvel Hakk῾a yürüdüğünde de yüzünde işte o güzel bakışı vardı. Allah canına rahmet-i cezîl, ailesine sabr-ı cemîl versin.
...
Kaynak: Ä°skender Pala, Zaman Gazetesi, 26 Ocak 2006 PerÅŸembe
Sonraki içerik
Bu sitede yer alan eserlerin tüm hakları sahiplerine aittir. Sahiplerinden
izinsiz kopyalanamaz,
saklıdır.